นี่หรือสังคมเดียวกัน ?
ขอบคุณสำหรับแรงบันดาลใจครั้งนี้
หลังจากที่พยายามค้นหามันมานาน
คุณค่าในตัวเองของเรากลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง

การเข้าร่วมค่ายครูดอยครั้งที่เท่าไหร่นั้น จำไม่ได้เหมือนกัน
น่าจะครั้ง5หรือ6 ของชมรมนี้ และเป็นครั้งที่32ของการอุทิศตัวเพื่อสังคม
5-10 ตุลาที่ผ่านมา เป็นช่วงเวลาอันทรงคุณค่า
การได้เรียนรู้จากผู้คนมากมาย
ทั้งจากรุ่นน้อง อาจารย์ ชาวเขาและเด็กดอย
ทำให้เรามองโลกในมุมเดิมและมุมต่างอีกครั้ง
การได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์และรับประสบการณ์ใหม่เกิดขึ้นทุกครั้ง
รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และน้ำตา ยังเป็นสิ่งที่ประเมินความสำเร็จของทุกค่าย
แม้กระทั่งค่ายนี้ก็ตาม

สิ่งที่เรามอบให้ไม่เพียงแต่เป็นวัตถุนิยมที่กร่อนไปตามกาลเวลา
แต่เป็นแรงใจและแรงกระตุ้นให้เขามองภาพออกว่าเขาอยู่จุดไหนของสังคม
อนาคตของชาติพันธุ์มีความสำคัญแค่ไหน
การยืนหยัดโดยปราศจากข้อโต้แย้งใดๆเป็นอย่างไร
มันอาจจะทำให้วิถีชีวิตเปลี่ยน แต่เขาต้องเรียนรู้การปรับตัวเพื่อเข้าสู่สังคมอันทราม

สิ่งที่เห็นทุกวันนี้ คือ
ความเหลื่อมล้ำทางสังคมยังมีอยู่
ช่องว่างทางสังคมกำลังเพิ่มมากขึ้น
ความยุติธรรมของสังคมหายไปไหน
เงินภาษีของประชาชนมันกระจายได้มากแค่ไหน
หรือกระจุกเพียงเมืองหลวง

ใครจะไปรู้ว่าสังคมเล็กๆที่ห่างไกลภาษีจะมีแร้นแค้นขนาดนี้
ชีวิตผมที่ผ่านมา ทุ่มเทให้กับการช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสมามาก
ยิ่งทำให้หดหู่เสียจริง
ตลอดระยะเวลา7ปี ที่อุทิศตนช่วยเหลือสังคม
วันแรกจนถึงวันนี้แทบไม่ต่างกัน
คนเมืองย่อมได้โอกาสดีกว่าคนชนบทหรือชาวเขา
ยิ่งคนเมืองโดยมาก หมิ่นเกียรติชาวชนบท เพียงว่าไร้การศึกษา ตัวสกปรก โสโครก ไร้เงินทอง หรือเรียกพวกเขาว่ารากหญ้า
แต่สำหรับผม คนที่สมควรจะถูกหมิ่น น่าจะเป็นคนเมืองกลุ่มนี้เสียมากกว่า

"พี่คะ น้ำแกงที่พี่จะเททิ้ง หนูขอเอาไปกินที่บ้านได้ไม๊คะ"
"พี่คะ ทะเลคืออะไรคะ รถไฟฟ้าคืออะไรคะ"
"ปีหน้าพวกพี่จะมาอีกไม๊คะ"
คำพูดอันสะเทือนความรู้สึกหลายๆคำพูดยังก้องอยู่ในโสตประสาท

หลายๆคนมองว่าพวกเขาเหล่านี้เป็นคนที่ด้อยโอกาส
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมมองต่างจากจุดนั้นคือ
เขามีความสมบูรณ์ แม้จะไม่มีเงินทองหรือสิ่งอำนวยความสะดวกสบาย
สิ่งนั้นคือ "จิตใจ" จิตใจอันงดงามและใสซื่อ
ที่ทำให้ผมหลงใหลและทำให้ผมตามหามัน

ผมได้เรียนรู้ว่า ความงามท่ามกลางขุนเขาเป็นเยี่ยงไร
หมู่บ้านที่ผมไปครั้งนี้ มี 2 ชาติพันธุ์ที่อยู่ร่วมกัน
คือ อาข่า กับ จีนฮ้อ
เขาไม่เคยแบ่งพรรค แบ่งสี
เขาไม่ก่อม๊อบประท้วง
ไม่ชุมนุมปิดถนน ไม่กดดันรัฐบาล
ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน
แต่เขาใช้ชีวิตเพื่อชีวิต ไม่ได้เพื่อเงินตรา
เขาหลุดออกจากทุนนิยมสามานย์และศักดินาล้าหลัง
พวกเขาหลุดออกจากโลกแห่งความเป็นจริงที่พวกคุณอยู่

แล้วพวกคุณหละ มีจุดยืนอยู่ตรงไหน ทุนนิยมสามานย์ หรือ ศักดินาล้าหลัง หรือ สิ่งอื่นใด


"ค(ค.คนนะ)นของกระดานดำ"
คือกลุ่มคนหรือบุคคลที่ผ่านประสบการณ์การทำงานในชมรมมา
พร้อมกับมีจิตมุ่งหวังสร้างและพัฒนาชมรมให้ให้ยั่งยืน

พูดง่ายๆก็คือกลุ่มคนที่เสียสละให้กับชมรมและตอนนี้เขาก็พ้นสภาพความเป็นนิสิต
...กลายเป็นปัญญาชนในสังคม และพร้อมที่จะช่วยเหลือและสนับสนุนชมรมอย่างเต็มที่โดยไม่หวังผลตอบแทน เพียงแค่หวังเห็นรอยยิ้มของน้องๆและความมั่นคงถาวรของชมรมสืบต่อไป...